Üç sigaram kaldı gecenin ortasında;Katolikler uyanın!Ruhum kilisenin bahçesinde ve ben daimMüslümanlıktan bahsettim.Ateşi hortluyorken kaç kişi şiir yazabilir?Viyana ne demek Bağdat ne demekEl yordamıyla anlamak için bir sigara daha yaktım.Ağlamak bizi tanrısallaştıran bir acziyet kiŞirk ne kadar da inmiş sokaklara!Bir insan olduğum için ilk defa korkuyorumKaç maymun, maymun olduğu için korkmuşturGünün birinde?Sorular beni hep aynı çıkmaza çıkarsa da babam,Benim babam, adam.Ama nedense onun aklında ben hiç adam olamamNinova’dan bahsettim bir günEllerim kana kana içiyordum yine sigaraÜstelik bu son sigara,Baba beni uyarsanaCiğerlerim Allah rengine kavuşmadanBiraz daha içme diye bağır bana babaSen de üzülüyorsun bendeNeden ayrı ayrı üzülüyoruz?Artık kimse bir tiren düşlemiyor kiKondüktör çocuk aklıma sığmasın!Biletsiz binilecek tirenler kadar cesur olamadık,Kalkıp gidelim usulca.Ellerimi saksılara gömmek istediğim çağı kapattı hüzünEksik kalır mı?Başka bir çağı başlattı hüzün.Kime nasıl anlatayım çaresizliğimin kıvamını?İsyan etsem olmuyor,Kalbime saplanan bir ok kadar sahisinEtmesem o oku çıkartmak kadar imkânsız yaşamakBenim küçük aklımdaŞimdi nasıl ağlasın ilmine budanmamış bir nefesVe her insan bir nebze peygamberse eğerVe bundan haberleri yoksaBu mavi gecenin atardamarlarımda işi ne?“Nereye bu, bileti önceden dağıtılan yolculuk? Aklım sussun şimdi sen söyle.”
Ali Özmen.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder