29 Ekim 2011 Cumartesi

Her öpüşmede gidiyorum’dur kendimden.




Bilmiyordum.

Yaşamak istiyorken insanlar arasında ben

Ölmenin yan anlamlarına gözlerinde düştüm

Ki kendisi için ellerin uygundur

Yırtıp baharları, içlerinden baktığın sonsuzluğa hediye etmek istedim

Gözlerin ıslaktı.

Bir vurgunun ithaf edilişiydi gidişin göğsüme

Ben dinlemedim

Kırmızı dedim ki çok gül’düler

Maviyi senden sonra sildim gökyüzünden

Hükümler giydirip sahneler boyu bakışmalara

Şafak oluyordun

Ki kalemim hala kırık

İçimden beni seçsen de

Başlasak artık

Dudaklarında tatbikatına kaybolmanın

Ki terbiyesiz bir adam sayılmam

Korkma

Hala ölebilme ihtimalim varken

Gel’sen…

Ben gidiyorumdur aklımda sen varken

Yanından geçen

Küçük suratlı intiharlar

Gülümsüyorlardır

Yanaklarıma

Öp ama gider gibi değil diyorsundur

Her öpüşmede gidiyorum’dur kendimden.

Ali Özmen.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder