7 Ağustos 2012 Salı

SEV GİBİ



Biliyordu; anlamazlardı
Oysa bir kış gibi hazırlanmıştı sana
Benim ona anlattığım, içine sinen
Kısa bir ömrün arda kalanını
Bir hamlede eşit parçalara bölüp
Kuşluğa inandı, gökyüzüne bakıp
Ardından hiç beklemediği
Bir yaz yağmurunu karşıladı teni
Üstelik gözleri bunu başarmıştı
Hala nemli durabiliyorken yanakları
Elindeki kalemi yanındaki kadına verip
“Beni ondan kurtar” dedi.
Kadın ağladı,
Daha sonra kadın hep ağladı
Temmuz akşamları
Bir şehri gece yarısı
Topuklarıyla delik deşik eden o kadın
Bir daha bana hiç inanmadı
Ona tebessüm ederken
Geç kalmışlığım buna dayanmadı
...

Ali Özmen

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder